John Carter-Project II

Klarinettist en componist John Carter (1929-1991) is één van die markante persoonlijkheden in de marge van de grote jazzstromen. Hij was niet zo bekend bij een groot publiek, maar in jazzkringen werd en wordt met veel respect en bewondering naar zijn werk opgekeken. Hij heeft zelfs school gemaakt, een beetje op dezelfde manier als Julius Hemphill, zonder veel lawaai in de jazzmedia maar wel via intense persoonlijke contacten. John Carter komt uit een beroemd jazzmilieu. Het Carter-Bradford Quartet werd een referentie in avant-gardistische milieus omdat het ánders was: lyrischer dan de meeste free jazz en op een sluwe manier verankerd in de bebop-traditie zonder in de valkuilen van de bebop-formules te vallen. Dat typeert ook John Carter, de man was doordrongen van de Black Music in al haar aspecten. Ook op dat vlak is er een parallel met Julius Hemphill: zoals de muziek van Hemphill kan die van Carter gelezen worden als een voortdurende zoektocht naar de kern van de zwarte Amerikaanse muziek. Die gaf hij gestalte in de vijfdelige compositiereeks 'Roots and Folklore: Episodes in the Development of American Folk Music'. Het zijn vijf ontroerende en beklijvende verhalen rond de muzikale wortels en vruchten van een volk. Nu New York graag veel lawaai maakt rond het erg middelmatige roots-spektakel 'Blood on the Fields' (Wynton Marsalis) wordt het werk van John Carter actueler dan ooit. Hoog tijd dus voor een eerbetoon, acht jaar na Carters dood. Een hulde die over twee avonden gespreid wordt en die veel gedaanten aanneemt: van klein tot groot.