Juho Pohjonen

Als prille dertiger behoort Juho Pohjonen nu al tot het beste wat Scandinavië op pianistiek gebied te bieden heeft. Zijn carrière begon vroeg: reeds als achtjarig jochie werd hij toegelaten tot de talentklas van het Sibeliusconservatorium. Niemand minder dan András Schiff noemde hem een van zijn lievelingsstudenten. Inmiddels treedt hij op over de hele wereld, met uiterst gevarieerd repertoire in zijn muziekkoffer: Bach, Salonen, Mozart, Takemitsu, ... Pohjonen draait er zijn vlugge handen niet voor om. Ook tijdens zijn debuut in deSingel treedt de Finse pianist met een divers programma voor het voetlicht. Met enkele hoogtepunten uit de sonateliteratuur in sneltreinvaart. Eerste stop is Mozart, die met zijn c-klein Fantasie een officieuze prelude afleverde voor zijn Sonate in c-klein, KV457. Hetzelfde spanningsveld tussen sonatestructuur en vrije fantasie ligt ten grondslag aan Beethovens opus 27 nr 1 en Skrjabins Tweede Sonate: ondertitels als 'Quasi una Fantasia' spreken boekdelen. Of wat te denken van Liszts 'Dante Sonate', een vrije muzikale fantasie naar Dantes 'Divina commedia'.