Junge Deutsche Philharmonie . Susanna Mälkki

Wanneer u luistert naar Haydns allerlaatste symfonie, de 'Londense', hoort u tot in de finale maat niets anders dan harmonische en ritmische inventiviteit. 'Papa' Joseph Haydn bewijst nog maar eens dat oud geen synoniem moet zijn voor conservatief. Net zo min trappen jonge componisten altijd tegen de schenen van de traditie. Geen van de drie 'moderne' componisten op het programma heeft radicaal gebroken met het muzikale verleden. Paul Hindemith stond bekend als onvoorspelbaar musicus. In de jaren twintig schreef hij atonaal werk en maakte hij naam met avant-gardemuziektheater. Maar evengoed richtte hij zijn blik op het verleden. Bij de Berlijnse première op 12 maart 1934 van zijn laatromantische symfonie 'Mathis der Maler' oogstte hij niets dan lof, ook al ging het om joodse muziek. Bernd Aloïs Zimmermann en Enno Poppe verschuiven hun muzikale horizonten een heel eind verder. Zij leggen hun oor te luisteren bij pop- en niet-westerse muziek. Goed voor een spannende cocktail van herkenning én vernieuwing. De Finse dirigente Susanna Mälkki houdt met haar flamboyante flair niet alleen de complexe muziek maar ook de ambitieuze jonge snaken van dit orkest in het gareel.