Koor en Orkest Collegium Vocale - Philippe Herreweghe

De Johannes-passie werd naar alle waarschijnlijkheid in de Goede Week van 1724 voor het eerst uitgevoerd. Bach bekleedde toen sinds zowat een jaar de post van Thomaskantor in Leipzig, een positie die naast de muzikale verplichtingen ook heel wat vervelende administratieve en pedagogische taken meebracht. Ondanks deze schaduwzijden is het de periode waarin Bach zijn monumenten voor de eeuwigheid schreef. De Johannes-passie is evenals de Mattheüs-passie een werk waarin Bach vrij omsprong met de bijbeltekst. Hij verrijkte en becommentarieerde deze met beschouwende, vrij toegevoegde teksten die hij op een haast madrigalistische wijze toonzette. De mystieke ondertoon en de uitgesproken dramatiek van de berechtingsscènes onderscheiden het muzikale passieverhaal volgens Johannes van de eerder verhalende en bijwijlen zelfs lyrische Mattheüs-passie uit 1729. Uit de Johannes-passie spreekt - nog meer dan in andere werken - Bachs bewustzijn van de dood. Het werk kan enkel begrepen worden vanuit zijn sterke religiositeit, zijn overtuigd lutheranisme en zijn leven en sterven met God. Muzikaal is het evenals de andere grote werken uit deze jaren - van Magnificat tot de Kunst der Fuge - een abso- lute apotheose van niet enkel Bachs eigen leerproces, maar van de hele westerse muziekgeschiedenis zoals die zich tot op dat punt ontwikkeld had.