La Petite Bande - Ex Tempore - Sigiswald Kuijken

Carl Heinrich Graun (1703-1759) behoorde met Johann David Heinichen, Adolf Hasse en Reinhard Keiser tot de toonaangevende figuren van de achttiende-eeuwse opera in Duitsland. Waar hij in het destijds populaire operagenre echter aan banden werd gelegd door de bemoeienissen van zijn opdrachtgever Frederik de Grote van Pruisen, kon hij in zijn kerkmuziek vrijer zijn gang gaan. De harmonische durf van Grauns recitatieven en de expressieve sensitiviteit van zijn aria’s hebben Händel meer dan eens tot voorbeeld gestrekt. Grauns paasoratorium Der Tod Jesu (1755) wordt beschouwd als zijn belangrijkste werk en genoot in Duitsland tot laat in de negentiende eeuw een even grote populariteit als Händels Messiah in Engeland. Tot 1858 werd het in Berlijn jaarlijks op Goede Vrijdag uitgevoerd. Die populariteit had onder meer te maken met het feit dat alle koralen behalve het laatste door de geloofsgemeenschap meegezongen konden worden. Grauns passie brengt eerder een neutraal relaas van de tragedie van het lijdensverhaal. Toch zijn de aria’s en koralen van een even grote intensiteit, emotionele en intellectuele diepgang als bij Bach.