Le Poème Harmonique - Vincent Dumestre

Vanaf 1565 werden de dwingende eisen van het Concilie van Trente tot eenvoud, zuiverheid en devotie, en tot het afkeuren van elk profaan element in de cultuur, actief toegepast op de muziek. In Milaan was vooral aartsbisschop Carlo Borromeo zeer succesvol in het reformeren van de kerkmuziek: alle instrumenten buiten het orgel werden gebannen uit de kerk, muziek moest in de eerste plaats verstaanbaar uitgevoerd worden eerder dan het oor strelen. Vincenzo Ruffo (1508-1587), die voordien vooral als madrigaalauteur bekend was, schreef met het oog op verstaanbaarheid zijn 'Missa Quarti Toni' in de nieuwe contrareformatorische stijl. De polyfonie werd zeer eenvoudig gehouden, van contrapunt was er nauwelijks sprake, het homofone karakter primeerde. Toch mislukte deze reformatie op termijn, omdat men geen vat had op de mondeling overgeleverde muzikale praxis die zich bij uitstek onder instrumentalisten ontwikkelde. Missen, motetten en 'falsobordoni', die het Concilie van Trente had willen vereenvoudigen, evolueerden aan het begin van de zeventiende eeuw tot complexe werken, gebaseerd op geïmproviseerde ornamentaties van de basislijnen, zoals Claudio Monteverdi (1567-1643) had geïllustreerd in zijn 'Vespers' uit 1610. In de lente van 2004 kreeg Le Poème Harmonique de Caecilia-prijs voor de opname van 'Nova Metamorfosi'.