Leipziger Streichquartett

Het Leipziger Streichquartett, opgericht in 1988 door aanvoerders van het beroemde Gewandhausorchester, besloot in 1993 om zich geheel op de kamermuziek te concentreren. Sindsdien behoort het tot de wereldtop, waarvan hun veelgeprezen opname van de complete Schubert-kwartetten getuigt. Johannes Brahms (1833-1897) catalogeerde zijn Derde Kwartet uit 1875 in een brief aan een vriend als "een nutteloos niemendalletje om de confrontatie met een symfonie te vermijden". Het mag dan al een vrolijker kwartet zijn dan zijn twee voorgaande en meer in de geest van Haydn dan die van Beethoven, bij iedere uitvoering zindert het na als een euforisch meesterwerk. Zoals Brahms het moeilijk had met de schaduw van Beethoven, zo moest ook de muziek van Zemlinsky (1871-1942) tot lang na zijn dood wachten om onder de schaduw van Mahler en Schönberg uit te komen. Verbazingwekkend eigenlijk, want onder meer uit zijn strijkkwartetten spreekt een veelzijdige persoonlijkheid die het lyrisme van Schubert met de verworvenheden van de Tweede Weense School weet te verenigen. Zijn Zwei Sätze dateren uit 1927, net als het Derde Kwartet van zijn schoonbroer, Arnold Schönberg (1874-1951). Met dit kwartet markeert Schönberg een nieuwe periode in zijn oeuvre, die van de volleerde seriële dodecafonische schriftuur.