Mahler Chamber Orchestra olv. Teodor Currentzis

Andrej Baranov won vorig jaar de Elisabethwedstrijd met een gloedvolle vertolking van Sjostakovitsj' Eerste Vioolconcerto. Even energiek als verfijnd spel in de uitputtende cadens deed alle toehoorders toen naar adem happen. In deSingel brengt de hartstochtelijke Rus nu het vervolg: een veel donkerder maar minstens even intens concerto. Lastig om daarna nog indruk te maken, maar Sjostakovitsj' Veertiende Symfonie is een bom. "Alles wat ik tot nu toe geschreven heb was een voorbereiding op dit werk", verklaart hij zelf. Deze symfonische liederencyclus verklankt zijn ontzetting over ontijdige dood. Met lak aan traditie. Want die verzacht het doodsthema meestal met hemelse klanken van gevonden rust of een nieuw begin. Sjostakovitsj echter drukt de neus op de onomkeerbare gruwel van het levenseinde, zonder hoop op verlossing. Beurtelings macaber, bezwerend en apocalyptisch klinkt zijn radicaalste muziek, vaak atonaal en bijzonder vindingrijk georkestreerd. Hij draagt het werk op aan Benjamin Britten. Die is vertegenwoordigd met 'Phaedra', een cantate uit zijn laatste levensjaar. Zeldzame, intrigerende klankbeelden doemen op uit een uitgepuurd orkest inclusief klavecimbel.