Mark Dresser Ensemble

In het boek Forces in Motion van Graham Lock - over de muziek van Anthony Braxton - staat een vermakelijke passage over contrabassist Mark Dresser: een vermetele jazzcriticus heeft zijn spel betiteld als "an imitation of a droning flight of Heinkels". Waarop Dresser zich verward afvraagt wat in godsnaam een Heinkel is. Als iemand hem tenslotte vertelt dat dat een Duitse bommenwerper is, roept Dresser vertwijfeld: "Damn, I still don't know if it's good or bad". Dat is Mark Dresser ten voeten uit: eerlijk en nieuwsgierig. De Heinkel-vergelijking dankt hij allicht aan zijn onverwoestbaar timbre, zeer beheerst maar tegelijk autoritair en zelfbewust. Collega's moeten uit goed hout gesneden zijn om de bas van Dresser in hun rug te verdragen, ze heten dan ook vaak Braxton, Crispell, Hemingway, Tim Berne, John Zorn of Dave Douglas. De vierdelige suite Banquet - verschenen op cd bij Tzadik - is een werk dat aansluit bij Dresser's klassieke achtergrond - hij studeerde bij Bertram Turetzky. In essentie is het kamermuziek, stevig verankerd in de traditie van het moderne strijkkwartet (Bartók, Sjostakovitsj) maar ook doorspekt met improvisaties. Een cruciale rol is weggelegd voor de indrukwekkende fluitist Matthias Ziegler die de cohesie van het strijkkwartet op de proef stelt. Banquet klinkt soms uiterst gespannen en vaak dreigend maar zachte strelingen worden subtiel door het weefsel gestikt. Op het programma staat onder meer ook nieuw werk van Dresser voor een onuitgegeven kwartet met Mat Maneri, Erik Friedlander en Marius Ungureanu.