Muziektheater Transparant - Dirk Roofthooft

"Een soundtrack zonder film", zo omschrijft musicoloog John Pritchett het monodrama 'Enoch Arden' van Richard Strauss. Strauss' vergeten parel dateert uit 1897 en is geschreven voor spreekstem en piano. Een symfonisch gedachte pianopartij, voorzien van ritmische 'Leitmotive', begeleidt het verhaal van Alfred Tennyson. Het verhaal is aan de woeste Engelse rotskust gesitueerd en begint als volgt: twee vrienden, Enoch Arden en Philip Ray, houden beiden van Annie Lee; als Annie Lee's keuze op Enoch valt, lijdt Philip in stilte; maar dan vertrekt Enoch voor een lange zeereis en Philip ontfermt zich over het vaderloze gezin … Strauss' muzikale versie van dit verhaal over liefde en opoffering vormt in zekere zin een brug tussen de taal van zijn symfonische gedichten en zijn latere operataal. De instrumentale typering van de drie personages gaat hand in hand met een op tekstexpressie gerichte schriftuur. Eric de Kuyper selecteerde fragmenten uit films die als variaties op 'Enoch Arden' kunnen doorgaan. Ze treden in een boeiende dialoog met muziek én vertelling.