Quatuor Ébène

Enkele jaren terug maakte Quatuor Ébène een fantastische opname van Béla Bartóks eerste drie strijkkwartetten. Het Franse viermanschap heeft dus een reputatie hoog te houden als het gaat om de revolutionaire kamermuziek van de Hongaarse componist. Tijdens dit concert pakken de Ébènes de draad weer op met Bartóks Vierde Strijkkwartet, dat met zijn radicale chromatiek, grillige ritmes en gewaagde timbre-exercities tot diens meest vooruitstrevende composities behoort.

Het Zestiende Strijkkwartet van Wolfgang Amadeus Mozart is eveneens een knap staaltje muzikale nieuwlichterij. Net als het  ‘Dissonantenkwartet’ behoort het stuk tot de zes kwartetten die  Mozart in 1785 opdroeg aan Joseph Haydn. En ook in dit werk worden nieuwe harmonische horizonten verkend. Het sterk chromatische motief uit de openingsmaten spreekt boekdelen.

Robert Schumann schreef zijn oeuvre volgens een vastomlijnd plan. Componeerde hij in 1840-41 vrijwel uitsluitend liederen, 1842 is in zijn biografie synoniem voor kamermuziek. De Duitse componist beet de spits af met zijn drie kwartetten opus 41, waarvan het derde misschien wel het meest geliefd is.