Quatuor Mosaïques

In Beethovens kamermuziek voor strijkers nemen de strijkkwartetten de voornaamste plaats in. Zijn Strijkkwartet opus 18 nr 1 (fout benoemd want chronologisch komt het na opus 18 nr 3) was een statement waarmee de zelfbewuste jonge componist zijn plaats te midden van zijn gelijken opeiste. Gelijkgezinden waren een belangrijke voedingsbodem voor Schubert. Het merendeel van zijn oeuvre weerklonk tijdens zijn leven immers binnenskamers, in de kring van enkele intieme vrienden. Dat geldt voor het tragische Kwartetfragment uit 1820, een somber en depressief jaar waarin de componist geen enkel werk voltooide. Pas vier jaar later schreef hij opnieuw een volledig kwartet: Rosamunde. De publieke uitvoering door het Schuppanzigh Quartett kende veel bijval. Rosamunde - de naam refereert aan muziek die Schubert reeds voor het gelijknamige ballet gebruikte - was het enige kwartet dat tijdens zijn leven gepubliceerd zou worden.