Quatuor Mosaïques

Het is en blijft de vraag of het leven van een componist werkelijk in duidelijk gescheiden periodes kan ingedeeld worden. Vooral bij Beethoven heeft men zich daar, zelfs nog tijdens zijn leven, uitvoerig mee beziggehouden. De meest gebruikte indeling is deze in een vroege, een midden- en een late periode. Al zijn lang niet alle specialisten het erover eens waar de precieze scheidingslijnen kunnen getrokken worden. Hoe dan ook, de indeling in drie scheppings- of stijlperioden biedt vooral in het geval van de strijkkwartetten een praktisch raamwerk om de gevarieerde en complexe ontwikkelingen in Beethovens muzikale denken te begrijpen. De driedeling ligt ook aan de basis van het programma dat het Quatuor Mosaïques heeft samengesteld, want elk strijkkwartet is een typische vertegenwoordiger van een stijlperiode. Dat betekent uiteraard niet dat het vroege Strijkkwartet opus 18/2 kwalitatief lager zou staan dan het tweede Razumovsky-kwartet opus 59/2, dat dan op zijn beurt niet moet onderdoen voor het late Strijkkwartet opus 135. De drie werken zijn ieder op hun manier hoofdstukken uit de ‘bijbel’ die de zestien strijkkwartetten van Beethoven samen vormen.