Quatuor Terpsycordes & Cédric Pescia & Nurit Stark

Er zijn zo van die componisten die om onbegrijpelijke redenen tussen de plooien van de geschiedenis vallen. Ernest Bloch (1880-1959) is er zo één. Onbekend en onbemind en wat ons betreft volledig onterecht. Op het gebied van de kamermuziek liet deze Joods-Zwitserse componist een indrukwekkend oeuvre na dat niet hoeft onder te doen voor tijdgenoten als Schönberg en Bartók. Als jongeman studeerde hij viool bij onder meer Eugène Ysaÿe, die hem aanspoorde om in compositie verder te gaan. Blochs muzikale idioom bevat typische stijlkenmerken van joodse muziek, zoals overmatige intervallen, modale harmonieën, veel tempowisselingen en onregelmatige, zwevende ritmes. In 1916 emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij al snel succes oogstte met zijn muziek 'in Hebreeuwse toon'. Bloch was zich bewust van de trends die kwamen en gingen maar volgde steeds zijn eigen pad. De twee vioolsonates zijn neoklassiek van inslag. In het monumentale Eerste Pianokwintet uit 1923 maakte hij gebruik van kwarttonen. Veel van zijn werken zijn een expressionistische verklanking van de horror en wanhoop van de beide wereldoorlogen, met vehemente gevoelsuitbarstingen. Toch ziet hij altijd ergens nog een lichtje branden in de duisternis. Quatuor Terpsycordes, violiste Nurit Stark en pianist Cédric Pescia delen graag met u hun passie voor Ernest Bloch. Wees erbij en ontdek deze intrigerende componist.