Quirine Viersen - Silke Avenhaus

De Nederlandse celliste Quirine Viersen vertrekt van de onvermijdelijke Beethoven om uit te komen bij minder evidente cellocomponisten als Samuel Barber en Dmitri Sjostakovitsj. Zij koos voor de derde Beethoven-sonate, geschreven in 1807 terwijl hij aan de Vijfde Symfonie aan het werken was. Het is zonder meer een van de meest perfecte kamermuziekwerken uit de muziekgeschiedenis, met reminiscenties aan het eerste Razumovsky-kwartet. Een meer galante Beethoven horen we in de zeven variaties op een vrolijk duetje uit 'Die Zauberflöte', allicht geschreven uit pure bewondering voor Mozart. De Amerikaanse componist Samuel Barber (1910-1981) schreef zijn neoromantische cellosonate in 1932 toen hij pas afgestudeerd was. Het is een emotioneel, direct en hartverwarmend werk. Twee jaar later, tijdens de winter van 1934, schreef Sjostakovitsj (1906-1975) zijn Sonate opus 40. Volgens cellist Viktor Kubatski, die het werk samen met de componist creëerde, is de sonate te danken aan de slapeloze nachten waaraan Sjostakovitsj leed ten gevolge van een echtelijke twist. De soms lyrische, dan weer sarcastische toon overstijgt echter de anekdotische aanleiding.