Radu Lupu

De tweeëndertig sonates voor piano van Ludwig van Beethoven geven niet alleen een overzicht van de ontwikkeling van de componist maar betekenen ook een transformatie voor het genre an sich. In historisch opzicht is de Sonate nr 27 de voorafschaduwing van Beethovens rijpe, revolutionaire stijl. Dit tweedelige werk zou de verklanking zijn van het tumultueuze liefdesleven van graaf Moritz von Lichnowsky aan wie de compositie opgedragen is. Ook de Sonate in c, D958 van Schubert weerspiegelt de vernieuwingen die Beethoven in de pianomuziek aanbracht. De sonate is de eerste van de grote drie waarin Schubert niet alleen zijn verering voor de meester uit Bonn verklankt maar ook zijn eigenheid als componist bevestigt. Het is een heftig werk, waarbij elke noot die typisch Schubertiaanse poëzie uitdrukt. Van poëzie is er ook sprake in de Sonate opus 24 nr 1 van de Roemeense componist George Enescu (1881-1955). Naar eigen zeggen wilde hij "de nachtelijke betovering van onze steppe" bezingen. Dit extreem moeilijk te spelen werk - ondanks zijn eenvoudig en bescheiden uiterlijk - is een geslaagde versmelting van folkloristische elementen met Enescu's eigen muzikale taal.