Richard Davis - Andrew Hill

Bassist Richard Davis heeft zijn reputatie in de jaren zestig via twee kanalen opgebouwd. Eerste kanaal: hij nam deel aan een reeks legendarische opnamen voor Blue Note, zijn naam is verbonden met titels zoals Out To Lunch (Eric Dolphy) en Point Of Departure (Andrew Hill), opnamen die zonder meer tot de beste van hun tijd kunnen worden gerekend. Tweede kanaal: hij concerteerde als freelancer in beroemde symfonieorkesten, onder meer onder leiding van Leonard Bernstein en Igor Stravinsky - deze laatste beschouwde Davis als zijn beste keuze voor de contrabas. Door het combineren van deze twee werelden is Richard Davis een pionier en een trendsetter geworden. Zo was hij een van de eerste jazzbassisten met een volwassen, solide arco-stijl. In de jaren negentig - het hanteren van de strijkstok is ondertussen verplichte kennis voor elke jazzbassist - is Davis nog steeds een lichtend voorbeeld. In de eerste ontmoeting speelt hij aan de zijde van Andrew Hill, een van de meest ondergewaardeerde jazzpianisten sinds Herbie Nichols. Ook zijn stijl en temperament zijn beïnvloed door de klassieke muziek, hij studeerde onder andere bij Paul Hindemith. Maar hij is vooral een scherpzinnig en uiterst origineel componist en improvisator. Roland Hanna is een welhaast compleet pianist: hij beheerst niet alleen quasi de hele pianotraditie van de jazz maar laat in zijn spel ook duidelijk invloeden van Debussy en Schönberg toe. Hij verdiende zijn sporen bij Charles Mingus - en dat verdient hoe dan ook een medaille -, Sarah Vaughan en de Thad Jones-Mel Lewis Big Band.