Rotterdams Philharmonisch Orkest - Jurjen Hempel

Water en vuur, dat lijken we in dit concert met elkaar te willen verbinden. Er zijn immers geen extremere tegenstellingen denkbaar dan de gestrenge, zichzelf zoekende muziek van Pierre Boulez (°1925) en de weelderige toonschilderingen van John Adams (°1947). Boulez beweegt met zijn composities altijd binnen het kader van een systeem. Uitgangspunt zijn voorgegeven en complexe structuren, notaties, exploraties van toonverbindingen en van ruimte. Zijn werk is een work-in-progress, een niet aflatend schaven en bijvoegen. Zo gaat een eerste versie van ... explosante-fixe ... terug tot de vroege jaren zeventig, de voorlopig definitieve versie uit 1991 is een grootschalig tripelconcerto voor drie fluiten, orkest en elektronica. Adams' muziek is, anders dan die van zijn voormalige 'compagnons de route' Reich en Glass, weg geëvolueerd van het minimalistische idioom. Het tweedelige El Dorado (1991) heeft het over creatie en corruptie tegen de achtergrond van de ontdekking van Amerika. De componist zegt hierover: "Denk aan twee grote panelen. Het eerste met mensen, het tweede zonder. Het eerste, A Dream of Gold, verbeeldt de agressieve groei van de beschaving en eindigt met een gewelddadig crescendo. Deel twee, Soledades (eenzaamheid), werkt met een boogstructuur, de muziek is vrolijk, harmonisch en licht melancholisch en eindigt met zwijgen".