Rufus Wainwright / Brussels Philharmonic / Clark Rundell

Rufus Wainwright staat bekend als een van de meest verbluffende songschrijvers ter wereld. Met dat talent beheerst hij sinds jaren alle facetten van de popmuziek, hoewel zijn oorspronkelijke passie elders ligt: de opera. Als kind dwong hij zijn familieleden om te figureren in Puccini's Tosca. Het stond dus in de sterren geschreven dat hij zich ooit aan een opera zou wagen. Hij debuteerde in 2009 met Prima Donna, in opdracht van oa. Sadler's Wells. Pas in 2018 kwam het langverwachte vervolg: Hadrian.
Hadrian vertelt het verhaal van de laatste dag van de Romeinse keizer Hadrianus, die leefde van 117 tot 138 na Christus. Hadrianus lijkt in de eerste plaats vooral bekendheid te genieten om het bouwen van de Muur van Hadrianus in Britannia, en voor het conflict met Judea tegen de opkomst van het monotheïsme. Maar zijn grootste nalatenschap wordt soms vergeten. Hadrianus leefde openlijk als homoseksueel en koesterde een diepe, onwrikbare liefde voor Antinoos, een Griekse jongen van buitengewone schoonheid.

Brussels Philharmonic brengt Wainwrights opera in een concertante versie, waarbij ​Davóne Tines in de huid van de Romeinse keizer Hadrianus kruipt. Al krijgt die symfonische versie weliswaar een intrigerende visuele invulling. Aan de hand van beelden van fotograaf Robert Mapplethorpe wordt een heel nieuw licht op de iconische keizer geworpen, en krijg je de opzwepende emoties uit de noten van Wainwright als geen ander verzinnebeeld. Na de pauze zingt Wainwright zelf zijn mooiste liedjes in een orkestrale bewerking.