Saxophone Summit

De tenorsaxofonisten Joe Lovano en Michael Brecker en de sopraansaxofonist Dave Liebman behoren tot de troetelkinderen van de generatie hard-, post-, of neobop (schrappen wat niet past). Deze generatie sluit rechtstreeks aan op de traditie van de 'heavy blowers': recht-voor-de-raap-jazz met veel blue notes. Energieke saxofonisten dus die garant staan voor muzikaal vuurwerk. Maar de virtuositeit gaat nooit ten koste van structurele opbouw en nuancering. Hun stijl is een synthese van de toon en de swing van Sonny Rollins en Wayne Shorter en het harmonisch inzicht van John Coltrane. In kort bestek: de klassieke tenorschool, een krachtige, bronstige toon en een opzwepende timing. Ze schuwen het muzikale avontuur niet. Hun composities en arrangementen bieden variatie in tempo en klankkleur. Bij dit alles blijven kwaliteiten zoals hechte ensembleklank, zorgvuldige presentatie van de solisten en een aantrekkelijk speelplezier intact. De composities, de blazers en de ritmesectie vormen een continu zichzelf bevruchtende drie-eenheid. Van de ritmesectie geniet drummer Billy Hart de grootste bekendheid. Zijn kwaliteiten worden omschreven als 'technical perfection', 'drive and sure feel for timing'. De uit Polen afkomstige pianist Phil Markowitz speelt ondanks een Bourgondische inslag jazz op het scherpst van de snede. Bassist Cecil McBee, in deSingel te gast met Yosuke Yamashita in 2000, houdt van een zo natuurlijk mogelijk basgeluid naar functie en klankideaal.