Schönberg Ensemble - Oliver Knussen

Samen met zijn landgenoot Karl Amadeus Hartmann behoort Hans Werner Henze (°1926) tot de generatie van Duitse componisten die zich in hun werk uitdrukkelijk met de verschrikkingen van het naziregime en de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog hebben beziggehouden. Sociaal engagement en een niet-aflatend protest tegen verdrukking en geweld zijn constanten in Henzes rijke oeuvre en maakten hem tot een van de zegslieden van het protest uit de jaren zestig. Henze verhuisde zelfs voor een jaar naar het paradijs der socialisten, Cuba. Toch zijn de werken die in Cuba en kort na zijn terugkeer in Duitsland ontstonden - de Zesde Symfonie, de vaudeville La Cubana en de liedcyclus Voices - geen ongenuanceerde lippendienst aan het regime van Castro. In Voices gebruikt Henze tweeëntwintig teksten van uitgesproken verzetschrijvers als Bertold Brecht, Ho Chi Minh, Heberto Padilla en Erich Fried, naast meer introverte dichters als Heinrich Heine, Guiseppe Ungaretti en Hans Magnus Enzensberger. De muziek is navenant, geen verzameling strijd-liederen maar met haar diversiteit aan gevoelens - gaande van het idyllisch bezingen van de natuur tot kreten van angst en pijn - de uitdruk-king van Henzes sympathie voor het individu: "Zingen, dat is de meest pure uiting van het leven".