Spiegel Strijkkwartet - Jan Michiels

Wim Henderickx (°1962) schreef zijn Eerste Kwartet in 1992. 'Om' als herhaalde mantra leidt tot zelfinkeer, ledigt de ziel en voert naar extase; het is de typische gebedsformule van de boeddhistische monniken. Henderickx kiest een tooncentrum als 'om' en combineert dit onmiddellijk met vier andere tonen die volgens de oosterse traditie een genezende kracht moeten hebben. Deze muziek is langzaam en snel tegelijk: langzaam door de innerlijke rust, snel door de continue 'inwendige' gebeurtenissen. Het werk vormt de inleiding tot de wereldcreatie van een nieuw kwartet van dezelfde componist. Het Pianokwartet van Guillaume Lekeu (1870-1894) bleef onafgewerkt: hij begon eraan in 1892 maar toen hij twee jaar later stierf, had hij slechts twee delen kunnen uitwerken. We missen de finale, die volgens één van zijn brieven levensvreugde zou uitstralen. Hij beschrijft zijn kwartet als wanhoop brengende pijn, vol stuiptrekkingen. De verzachting ervan leidt enkel naar gepassioneerde melancholie. Lekeu overdreef in zijn laatromantische uitdrukking: bizar, vervormd, 'horrible' mocht zijn muziek klinken, zeer zeker zou ze origineel zijn. Als opstap naar dit pianokwartet vertolkt Jan Michiels een prachtig stukje pianomuziek van Lekeus mentor, César Franck (1822-1890).