Spiegel Strijkkwartet - Teodoro Anzellotti

"Iemand die het weet, en die het toch nog wil weten", met deze lapidaire formule karakteriseerde componist Helmut Lachenmann zijn jongere collega Matthias Pintscher (°1971). Een heus compliment en volledig terecht, want dit wonderkind van de jongste Duitse muziekscène schijnt inderdaad over een grote (muziek)kennis te beschikken. Al zijn werken worden gekenmerkt door een feilloos instinct voor de formele en expressieve werking van het muzikale materiaal, een kwaliteit die je normaal pas bij rijpe meesters vindt. Zo zoekt hij in de meerdelige Figura-Zyklus niet de letterlijke verklanking van de sculpturen van Alberto Giacometti, maar tracht hij, naar eigen zeggen, "de intensieve en warme schoonheid" van Giacometti's beelden te parafraseren. "Mijn muziek moet een specifieke ruimte akoestisch simuleren, de beelden moeten er als klinkende gestalte als het ware een tweede vrijheid krijgen." In het Vierde Strijkkwartet baseert hij zich op het madrigaal Sospira il mio core van Carlo Gesualdo, en ook hier verschijnt de melodie nooit direct maar blijft onderhuids sluimeren als geheime katalysator van het gebeuren.