St. Lawrence String Quartet

De drie werken waarmee het St. Lawrence String Quartet zich aan het publiek van deSingel voorstelt, hebben elk een 'leidenschaftlich' karakter. Zelfs het kwartet opus 76 nr 2, beter gekend onder de naam Quintenquartett, van de anders zo gereserveerde en evenwichtige Haydn (1732-1809) heeft iets van bekentenismuziek. Het kwartet van Robert Schumann (1810-1856) en het pianokwintet van Sjostakovitsj lijken een en al gevoelsuitbarsting te zijn. Men heeft Schumann in het verleden wel eens een té pianistieke of té liedmatige aanpak in zijn kamermuziek verweten. Dat zou resulteren in een reeks van ongerijmdheden die tegen de normale opbouw van de muziek ingaan. Toch zijn het precies die onlogische wendingen en overgevoeligheden, is het die onverholen kwetsbaarheid van zijn genie, die ons in dit kwartet charmeren. Het pianokwintet van Sjostakovitsj (1906-1975) ontstond in 1940 op vraag van het Beethoven Kwartet met wie de componist de première uitvoerde. Het biedt ons de echte en onvervalste Sjostakovitsj: burleske wendingen naast lyrische passages, ironie en pathetiek, vertwijfeling en bezinning, dit alles tegen de achtergrond van de dreigende vernieling door de oorlog. Al wil de componist ons door zijn vergoelijkend einde iets anders doen geloven.