St. Lawrence String Quartet

Het is verbazend hoe sommige kunstenaars zich in de kwaliteiten van hun eigen werk kunnen vergissen. Neem nu Tsjaikovsky. Naar verluidt zei hij na voltooiing van zijn Derde Strijkkwartet: "Ik begin mezelf te herhalen en vind niets nieuws meer. Is dit echt mijn zwanenzang, heb ik werkelijk niets meer te vertellen? Ach, het is verschrikkelijk triest …". En dat terwijl dit Derde Kwartet samen met zijn sextet Souvenir de Florence ongetwijfeld tot het beste van zijn kamermuziekwerken behoort. Het derde deel, een treurmars ter nagedachtenis aan violist Ferdinand Laub, is een ingetogen bezinning zonder vals sentiment over de dood van een vriend. Ook over het Derde Strijkkwartet van Dmitri Sjostakovitsj hangt 'de schaduw der laatste dingen'. Sjostakovitsj schreef het kort na zijn Negende Symfonie - de première vond plaats op 16 december 1946 in Moskou - als reflectie op de Tweede Wereldoorlog. Op zijn manier: geen uitgesproken lofzang op de zegevolle Russische troepen en Vadertje Stalin, vol ironie en wrange humor, en met een einde dat alle mogelijkheden - verlossing of verdoemenis - openhoudt. Mozarts derde van de zes aan Haydn opgedragen strijkkwartetten geldt als zijn meest geheimzinnige en abstracte. Meditatie en jeugdig optimisme wisselen af en weerspiegelen - maar wie kan dit met absolute zekerheid zeggen - Mozarts complexe karakter.