Trio Parnassus

Met het programma Madrid-Parijs roept het Trio Parnassus de verwantschap op tussen Spaanse en Franse muziek rond 1900. Vertrek- en eindpunt zijn twee in de concertzaal zelden gehoorde pianotrio's. Het Tweede Trio van Joaquín Turina (1882-1949) mag dan al 'Spaans' klinken, toch werd Turina zowel in Sevilla, Madrid als Parijs - bij Vincent d'Indy - geschoold. De impressionistische harmonie doet bij momenten zelfs meer aan Ravel dan aan Sevilla denken. Dit geldt omgekeerd eveneens voor de muziek van Edouard Lalo (1823-1892) wiens familie verre roots in Spanje had, daterend van de Spaanse bezetting van Noord-Frankrijk in de zestiende eeuw. Zijn Derde Pianotrio, geschreven in 1881 in Parijs, is een hoogst origineel en ten onrechte miskend werk - heel anders dan de kamermuziek van zijn tijdgenoten aan het Parijse conservatorium. Tussen deze minder gekende parels hoort u typisch 'Spaanse' werken van Pablo de Sarasate (1844-1908) en Isaac Albéniz (1860-1909). De violist Sarasate studeerde in Parijs en Madrid, en schreef tal van karakterstukken voor viool en piano. Albéniz schreef met zijn 'Suite Española' een pianowerk dat vooral bekend werd door de gitaarversie van de prelude 'Asturias', het lievelingsstuk van menig gitarist.