Wiener Klaviertrio

Het Wiener Klaviertrio stelde voor zijn tweede bezoek aan deSingel een romantisch geïnspireerd programma samen. Het tweede pianotrio van Mendelssohn is een werk met grote allure, energiek bij aanvang en haast orkestraal in zijn apotheose. De niet-evidente klavierpartij in dit werk is moderner dan men van Mendelssohn zou verwachten. Als laatste groot kamermuziekwerk van de componist was het een visionair werk en zeker binnen het genre een mijlpaal. Dit werk zet de toon voor Fremde Szene nr 1, een wondermooie miniatuur van de hedendaagse neoromanticus Wolfgang Rihm (°1952). Het trio werd geschreven in 1982 en maakt deel uit van een drieluik waarmee Rihm ruime aandacht wist te verwerven binnen de hedendaagse kamermuziek. De emotionaliteit van Schumann in een radicaal moderne schriftuur, zo zou men deze meesterlijke partituur kunnen omschrijven. Het eerste klaviertrio van Johannes Brahms wordt het gepaste orgelpunt voor dit concert. Het is een jeugdwerk dat hij veel later, in 1891, grondig herwerkte. Zo werd het een evenwichtig en rijp kamermuziekstuk. Beide versies werden gelijktijdig uitgegeven, maar het is de latere versie die het meest wordt uitgevoerd.