Zawya De Sidi Mohamed Mehdi Temsarnani De Tanger

De mystieke filosoof-dichter Al Shushtari (1212-1269) had een bewogen leven in de dertiende eeuw. Zijn zoektocht naar een mystieke eenwording met God leidde tot een obsessie die uiteindelijk in een gruwelijke zelfmoord eindigde, voor hem de enige manier om opgenomen te worden in de goddelijke genade. Zijn zoeken bracht hem van het door de Moren geregeerde Andalusië door Noord-Afrika tot in het Midden-Oosten. Nu eens was hij een slaafse volgeling van meesters als Ibn Sab'in, dan weer trok hij als troubadour rond met zijn eigen gedichten, gevolgd door zijn discipelen. 'Liefde' was zijn grote drijfveer, in navolging van Ibn Sab'in en Ibn 'Arabi: "Mijn hart kan vele vormen aannemen: een klooster voor de christenen, een tempel, de Ka'ba voor de pelgrims, de koran, … mijn credo is liefde, waar je ook vandaan komt, de liefde is eeuwig, mijn kracht en mijn geloof." Al Shushtari stond aan de wieg van een grote symbiose tussen het Westen (christendom) en het Oosten (islam), een symbiose die vele mystieke orden later aanhingen. De Zawya (orde) van Sidi Mohamed Mehdi Temsarnani komt dagelijks bijeen om hun geloof te belijden. Hun sufisme is erg beïnvloed door de Arabo-Andalusische cultuur en wonderwel behouden. Hun rituele muziek volgt een strakke structuur die evenwel heel wat ruimte laat voor improvisaties.