Gerardjan Rijnders - Toneelgroep Amsterdam

Twee jaar na 'Zinsbegoocheling' kiest regisseur Gerardjan Rijnders, artistiek leider van Toneelgroep Amsterdam, opnieuw voor een tragikomedie van Pierre Corneille. In 'Le Cid' (1637) komt de mooie, jonge Chimène voor een hopeloos dilemma te staan. Haar vader wordt in een duel geveld door haar geliefde, Don Rodrigue, die zijn vaders eer verdedigde. Chimène moet haar vader wreken, terwijl zij nog steeds van Don Rodrigue houdt. Deze laatste ontpopt zich tot een krijgsman van formaat, die zelfs bij zijn vijanden respect en bewondering afdwingt. Zij verlenen hem de erenaam 'El Cid', De Heer. Als beloning voor zijn heldhaftigheid en zijn uitmuntende staat van dienst, schenkt de koning hem gratie en mag hij tenslotte Chimène huwen. In Corneille's tijd veroorzaakte dit stuk heel wat beroering. Allereerst zou het slechts een vertaling zijn van een bestaande Spaanse toneeltekst. Vervolgens brak het met de klassieke regel van eenheid van tijd. Maar bovenal beschreef het de zegeviering van het kwaad, tegen alle regels van het fatsoen in. Volgens de zeventiende-eeuwse moraal was liefde immers ondergeschikt aan de aristocratische codes van eer en wraak. In 'Le Cid' stellen de twee protagonisten deze code in vraag. Voor hen is verraad aan een geliefde ook verraad aan jezelf. In een regie van Gerardjan Rijnders wordt 'De Cid' alvast geen sprookje vol sentiment en pathos, maar een verhaal over trots, passie en wraak. Zowel in zijn ensceneringen van klassieke teksten als in zijn eigen stukken onderzoekt Rijnders het verband tussen de maatschappij en liefde, seks en begeerte, voor hem de belangrijkste drijfveren van menselijk handelen. Hij vertrekt steeds van een zeer uitgekiende vormanalyse van een tekst met als doel alle inhoudelijke facetten zo uitgebalanceerd mogelijk aan bod te laten komen. "Het enige wat ik kan, is zo duidelijk mogelijk vraagstukken formuleren. Ik geloof niet in helderheid, alleen maar in contradicties en gelaagdheden."