Gerardjan Rijnders - Toneelgroep Amsterdam

In zijn realistische stukken ontmaskert de Noorse schrijver Henrik Ibsen de jarenlang volgehouden, ingeburgerde leugen. De personages die zich losmaken van hun omgeving of relatie, staan ofwel aan het begin van iets nieuws, ofwel aan het eindpunt van hun leven. Nooit staan zij er middenin. In ’De wilde eend’ beschrijft Ibsen hoe het levensgeluk van vier gezinsleden meedogenloos verwoest wordt, als gevolg van een idealistisch zoeken naar de waarheid. Is het dan niet beter met de leugen te leven, om bestwil? Van regisseur Gerardjan Rijnders, pleitbezorger van een theater dat komaf maakt met de scheiding tussen repertoiretoneel en margetheater, mogen we zonder meer een onorthodoxe aanpak van deze Noorse klassieker verwachten. Hij breekt in zijn enscenering Ibsens stuk open met als centrale zintuig het oog. Niemand in het stuk ziet helder. Brillenglazen versplinteren, focussen verschuiven van scherp naar onscherp, mensen zien elkaar door een waas van waanideeën of misleiding. De waarheid huist onzichtbaar in het donker, achter de (Scandinavische) zolderdeur.