Jan Fabre . Troubleyn

Wat bedoelt Jan Fabre met "wie een monoloog brengt, moet een atleet van de emoties zijn"? Het antwoord ligt in deze uitzonderlijke reeks. Drie weken lang kan u genieten van drie monologen die hij schreef voor acteur Dirk Roofthooft. De inzet van elke monoloog is Jan Fabres bevraging van het kunstenaarsschap en de ermee samenhangende status van originaliteit en authenticiteit. Daarnaast komt een bij Fabre weerkerend thema aan bod: de metamorfose. Dertien jaar na de creatie van 'De Keizer van het verlies' maakt Jan Fabre met 'De Dienaar van de Schoonheid' de cirkel rond. Twee reprises en een wereldcreatie. In 'De Dienaar van de Schoonheid' blikt hij terug op zijn verleden. Toen ging hij als jongeman in dienst bij zijn Franstalige patron, 'de Schoonheid'. Als poppenspeler droomt hij ervan volledig onzichtbaar te worden, ja zelfs te verdwijnen, zodat alleen zijn marionetten overblijven. In zijn betoog filosofeert hij uitvoerig over wat schoonheid is en was en over de wens om een 'ultieme staat van zijn' te bereiken ...