Jan Fabre . Troubleyn

Wat bedoelt Jan Fabre met "wie een monoloog brengt, moet een atleet van de emoties zijn"? Het antwoord ligt in deze uitzonderlijke reeks. Drie weken lang kan u genieten van drie monologen die hij schreef voor acteur Dirk Roofthooft. De inzet van elke monoloog is Jan Fabres bevraging van het kunstenaarsschap en de ermee samenhangende status van originaliteit en authenticiteit. Daarnaast komt een bij Fabre weerkerend thema aan bod: de metamorfose. Dertien jaar na de creatie van 'De Keizer van het verlies' maakt Jan Fabre met 'De Dienaar van de Schoonheid' de cirkel rond. Twee reprises en een wereldcreatie. In 'De Keizer van het Verlies' staat een clown op de scène, die zoals een Tommy Cooper steeds hardnekkiger iets origineels probeert te demonstreren, ook al mislukt dit keer op keer. De clown - metafoor voor elke artiest - wil alles vergeten, behalve de kracht om 'nee' te zeggen. Tegenover de wereld en zijn machtsstructuren, maar ook tegen de verwachtingen van het publiek, tegen vastgeroeste conventies.