Jossi Wieler - Deutsches Schauspielhaus Hamburg

'Wolken.Heim.' is geen toneeltekst in de strikte zin van het woord. Veeleer een dramatische prozatekst, een koorzang, een hard en hevig klaaglied. Wat de Oostenrijkse auteur Elfriede Jelinek schrijft, is een omgekeerd epos waarin zij verwijst naar de door utopieën verwrongen ziel van Duitsland. Aan de hand van citaten van Hölderlin, Hegel, Heidegger, Fichte en Kleist, maar ook via fragmenten uit brieven van RAF-leden, tracht Jelinek een constructie op te zetten van de zo geliefde 'Heimat'. Dit zo hartstochtelijk gezochte 'thuis' blijkt in de confrontatie van verschillende teksten en taalregisters een thuis in de wolken te zijn. De tekst onttrekt zich aan elke conventie. Geen dialogen, geen replieken waarin standpunten worden verhelderd. In de enscenering van Jossi Wieler wordt de tekst van 'Wolken.Heim.' gedragen door zes anonieme vrouwen die spreken bij monde van een collectief 'wij'. Aan een niet nader geduid thuisfront verwachten zij de komst van hun mannen. Met veel retoriek en strijdbare liederen proberen zij de moed erin te houden totdat het 'thuis in de wolken' als een kaartenhuisje in elkaar stort.