Onze westerse samenleving wordt gedomineerd door een hypergeseksualiseerde beeldcultuur en is volledig doordrongen van pornografie. Promofolders, tv-spotje, affiches in het straatbeeld, ... allemaal hanteren ze technieken uit de porno-industrie. Vertrekkend vanuit deze vaststelling toont Mette Ingvartsen een collectie erotisch en affectief materiaal.
Het gaat haar niet zozeer om expliciete seks, maar ze confronteert ons met enkele karakteristieken van pornografie: uitdrukkingen van wreedheid, klinische precisie, geweld en pijn, maar soms ook plezier, opwinding en sensatie. Door het vermengen van fysieke acties met narratieve beschrijvingen ontstaat er een speculatieve choreografie die bij de toeschouwer zowel de verbeelding prikkelt als intense lichamelijke sensaties aan het werk zet.
“Eén ding is zeker: na deze voorstelling kijk je nooit meer op dezelfde manier naar seks.” - De Standaard