Oskaras Korsunovas - Nationaal Theater Litouwen (Vilnius)

Bernard-Marie Koltès schreef 'Roberto Zucco' enkele maanden voor zijn veel te vroege dood in 1988. Het stuk, naar een waar gebeurd verhaal over een jonge man die zonder ogenschijnlijk motief een oudermoord pleegt, op de vlucht slaat, opnieuw moordt en tenslotte de hand aan zichzelf slaat, veroorzaakte heel wat beroering in Frankrijk. Men ervaarde het als een pleidooi voor de moordenaar. Niet toevallig vond de wereldcreatie dan ook niet in Frankrijk maar in Berlijn plaats, in een regie van Peter Stein. In zijn enscenering benadrukt de jonge Litouwse regisseur Oskaras Korsunovas (°1969) het mythische karakter van dit stuk. Voor Koltès was Zucco een mythische held zoals Samson of Goliath, een monsterlijke krachtpatser, "geveld door een steentje of een vrouw". Voor Korsunovas staat dit personage voor het afrekenen met de illusie van onsterfelijkheid. Hij plaatst Zucco in een metaalachtige industriële ruimte, gecodeerd volgens de tekens van de jongerencultuur van vandaag. Een wereld waarin de helden vedetten van cinema en videoclips, dj's van techno en rap, rockers en bikers zijn. Een wereld waar mythes over helden gecreëerd worden en onmiddellijk vervangen door andere. De scenische dispositie is een gigantische skateboardpiste en gevangenis tegelijk. Zucco is een skateboarder, gespeeld door Saulius Mykolaitis, die een verbluffende fysieke gelijkenis vertoont met Jean Genet en Chet Baker, eveneens iconen van een suicidair leven, van een suicidaire beschaving.