Robert Wilson / Odéon-Théâtre de l'Europe

Toen Jean Genet in 1948 de opdracht kreeg een theatertekst te schrijven voor zwarte acteurs, reikte zijn kennis over het Afrikaanse continent niet zo ver. Wel wist de Franse auteur alles over vernedering. Hij bracht zijn kinderjaren door in opvangtehuizen en belandde op zijn tiende in een jeugdgevangenis. Zijn hele leven bleef hij een outcast. Als inspiratiebron voor ‘Les Nègres’ nam hij een muziekdoos, gebouwd in de achttiende eeuw, waarin vier zwarte pages knielen voor een blanke porseleinen prinses en stelde zich de vraag hoe het zou zijn als hij de huidskleur van deze figuren zou omdraaien. ‘Les Nègres’ werd een nagenoeg clownesk stuk waarin alles uit kunstgrepen en voorwendsels bestaat. Een kolfje naar de hand van regisseur Robert Wilson!

In ‘Les Nègres’, opnieuw een coproductie met deSingel, gaat de Amerikaanse theatermaker aan de slag met dertien acteurs van Afrikaanse origine en een saxofonist. Vanuit zijn architecturale ontwerpen geeft hij vorm aan een uiterst esthetische theatrale en visuele werkelijkheid. Niet in het minst door middel van zijn ingenieuze lichtstanden, geeft Wilson aan Genets weerbarstige poëzie een theatraal verlengstuk.