Alain Platel

Alain Platel (°1956, Gent) is van opleiding orthopedagoog, als regisseur is hij autodidact. In 1984 richtte hij met een aantal vrienden en familieleden een groepje op dat collectief opereerde. Vanaf ‘Emma’ (1988) profileerde hij zich meer als regisseur. Hij maakte ‘Bonjour Madame’ (1993), ‘La Tristeza Complice’ (1995) en ‘Iets op Bach’ (1998), producties die les ballets C de la B tot de internationale top voerden. Hij werkte samen met Arne Sierens voor het Gentse jeugdtheater Victoria aan de voorstellingen ‘Moeder en kind’ (1995), ‘Bernadetje’ (1996) en ‘Allemaal Indiaan’ (1999). Na ‘Allemaal Indiaan’ kondigde Platel een productiestop aan. Maar Gerard Mortier kon hem toch overtuigen 'Wolf’ (2003) te maken op muziek van Mozart. Het project voor de opening van de nieuwe KVS markeert het begin van een intense samenwerking met componist Fabrizio Cassol. ‘vsprs’ (2006) betekent een keerpunt voor Platel. Zijn werk dat tot dan toe zeer uitbundig was, zowel qua diversiteit van de performers als qua thema’s, wordt nerveuzer en legt een wereld bloot van drift en verlangen. En geweld, zoals in ‘Nine Finger’ (2007) met Benjamin Verdonck en Fumiyo Ikeda. Na het barokke ‘pitié!’ (2008) volgt in 2010 ‘Out Of Context’, een bijna ascetische reflectie op het bewegingsarsenaal van spasmen en tics. Alain Platel blijft consequent in dit bewegingsidioom zoeken naar de vertaling van té grote gevoelens. De hunker naar iets wat het individuele overstijgt, wordt steeds voelbaarder. ‘Gardenia’ (2010), dat binnenkijkt in het privéleven van een groep ouder wordende travestie-artiesten, werd gecreëerd in samenwerking met regisseur Frank Van Laecke. ‘C(H)OEURS’ (2012), op muziek van Verdi en Wagner en gemaakt in opdracht van Gerard Mortier, is Platels meest grootschalige project tot nog toe. De politieke connotatie in ‘tauberbach’ (2014) en ‘Coup Fatal’ (samenwerking met Fabrizio Cassol, 2014) manifesteert zich in de levenslust en energie die erin worden geëtaleerd als een manier van (over) leven in moeilijke omstandigheden. ‘Lust for Life’ als
vorm van rebellie. In 2015 werkt Alain Platel opnieuw samen met Frank Van Laecke, geruggesteund door componist Steven Prengels. Hun gezamenlijk project ‘En avant, marche!’ weerspiegelt een samenleving geïnspireerd door de traditie van fanfares en harmonies. Levensdrift stuwt de dansers telkens weer voort in hun zoektocht naar de mogelijkheid tot transformatie in ‘nicht schlafen’ (2016), een dansvoorstelling op muziek van Mahler. Alain Platel maakte ondertussen ook dansfilms met de Britse Sofie Fiennes: ‘Because I Sing’ in 2001, ‘Ramallah!Ramallah!Ramallah!’ in 2005 en ‘VSPRS: Show and Tell’ in 2007. ‘de balletten en ci en là’ (2006) biedt daarnaast een indrukwekkende inkijk in het reilen en zeilen van een twintigjarig dansgezelschap, met uitlopers tot in Vietnam en Burkina Faso. Op 28 september 2015 ontving Alain Platel de Vlaamse Cultuurprijs voor algemene culturele verdienste. Hij kreeg ook een eredoctoraat aan de universiteit Gent en l’Université d’Artois (Atrecht).

laatste update: seizoen 17/18