Compagnie Seydou Boro

De Japanse Butohdans (ook wel dans van de duisternis of van de ziel) is één van de inspiratiebronnen voor ‘Le Cri de la Chair’ van de Burkinese danser, choreograaf en musicus Seydou Boro. De groep bevindt zich in een afgebakende ruimte, zoals in een ‘fogo’. In het Dioula is de ‘fogo’ een publieke plaats waar mensen mogen spreken over de meest gevoelige, moeilijke onderwerpen. De schreeuw waarvan sprake in de titel, is een kreet van een groep waarin elk lid een manier zoekt om samen vooruit te komen. Een horde die in één adem de beweging van één enkel lichaam uitdrukt. U hoort gezangen en tekst in het Fon, de taal die men in het zuiden van Benin spreekt. De poëzie vertelt over het lichaam als ‘rauw’ materiaal: zijn pijnen, genot, veroudering. ‘Le Cri de la Chair’ is een fysieke voorstelling over leed, zweet en tranen, maar ook over de kracht van het samenzijn.