Wat is de mogelijke interactie tussen kunst en het alledaagse leven? Kunnen mijn identiteit als nieuwe vader en als 'mislukte' kunstenaar naast elkaar bestaan en elkaar versterken? Kunst is het enige wat ik ooit herhaaldelijk heb geprobeerd in 36 jaar leven, als schilder, acteur, danser en nu, als kunst mij niet kan helpen in mijn nieuwe 'carrière' als vader, dan heeft het voor mij geen zin meer. Het is een van die situaties waarin je alles wint of verliest. "Ik zet alles in, zelfs mijn schoenen" (zo zeggen we dat in Italië). Ik wil volledig transparant, volledig eerlijk zijn op en naast het podium, voor mijn dochter. De show is voor Frida, de anderen mogen blijven en kijken, ze zijn uitgenodigd, maar het is niet voor hen. Het zal een kindershow zijn, volledig geïmproviseerd, in het beste geval zal er eten zijn. Ik hoop je te verwelkomen.