Wim Vandekeybus - Ultima Vez

Elke choreografie van Wim Vandekeybus is doordrongen van een instinctmatige vitaliteit. Bovendien flirt Vandekeybus met betekenis. De snelheid van de bewegingen verhindert trouwens dat je ze analyseert. De ervaring, de emotie haalt steeds de bovenhand. Vandekeybus maakt toespelingen, maar wanneer ze te herkenbaar dreigen te worden, springt hij zonder aarzeling naar de volgende sequens. Alles kan elk moment in een andere richting tuimelen, in duizend stukjes breken en in het tegenovergestelde veranderen. In zijn eerste dansvoorstellingen, ruim een decennium geleden, toetste Wim Vandekeybus het potentieel van het lichaam aan de werkelijkheid. Hoe reageert het lichaam op fysiek gevaar? Langzamerhand verplaatste hij zijn aandacht van het reële risico naar het onzichtbare, het imaginaire. Zoals het universum van de nachtmerrie in 'Mountains Made of Barking', de fabelachtige onderwaterwereld van 'Bereft of a Blissful Union', het bijgeloof in '7 for a Secret never to be told', de magische wereld van het onderbewuste in 'In Spite of Wishing and Wanting'. De confrontatie van de mens met de dood was dan weer sterk aanwezig in 'Inasmuch as Life is borrowed'. In zijn nieuwe productie richt Vandekeybus de focus op het andere uiteinde van het spectrum, de geboorte. Deze voorstelling over het vrouwelijke universum wordt ondersteund door een geluidscompositie van Charo Calvo. Zij vertaalt beweging en licht in sonore klanken en capteert en manipuleert (live op de scène) de stemmen van de danseressen. In de fysieke danstaal wordt het primaire, erfelijke materiaal van de menselijke beweging opgezocht, in de muziek de klank van het geheugen en het innerlijke landschap van de herinnering afgetast. Een nieuwe fase in de zoektocht van Wim Vandekeybus naar het omgaan met tijd, zwevend tussen verleden en toekomst, als antidotum voor het ongrijpbare heden.