"Het werk van Lawrence Malstaf situeert zich in het grensgebied tussen het beeldende en het theatrale. (…) De theatrale ervaring is bij Malstaf een individuele ervaring waarin elke bezoeker tegelijkertijd kan observeren en (soms) geobserveerd kan worden. Door het creëren van environments die compatibel zijn met verschillende soorten mensen zijn diverse benaderingswijzen mogelijk, afhankelijk van de affiniteiten en het eigen ritme van de bezoeker. Malstaf sluit hiermee op eigengereide, oorspronkelijke wijze aan bij een actuele beweging in de podiumkunsten, waarbij de individuele toeschouwer, Iosgerukt uit de codes van het collectieve gebeuren, volledig terugvalt op zichzelf. (…) Malstafs 'anti-automaten' zijn in die zin vergelijkbaar met een performance. Het zijn levende instaIlaties die afhankelijk zijn van de bezoeker en waarin "de ruimte de acteur is en het lichaam de medespeler". De bezoeker wordt een essentieel lichamelijk onderdeel van wat er gebeurt en beleeft dit van binnenuit, in plaats van te denken of te interpreteren van buitenaf. Een voorbeeld van dit 'being in the middle' is de installatie 'Mirror'. (…)
In hoofdzaak blijft Malstafs werk evenwel een intrigerende contradictio in terminis: door middel van wetenschap en technologie tracht hij zintuiglijke ervaringen op te wekken die directer zijn dan onze intellectuele analyse. Immers, hoewel zijn 'anti-automaten' een sterke sculpturale en architecturale kracht in zich dragen, gaat het hem niet louter om de esthetische waarde van het wetenschappelijke of het technologische. De vorm staat voornamelijk in functie van de catharsiservaring. Zijn werk gaat daar steeds verder in: in de richting van zuiver immateriële installaties, waarbij de ervaring primeert, niet het design. (…)" . Sally De Kunst