De Zweedse choreograaf Martin Forsberg is de jongste revelatie. In tijden van ironie, overstatement en ongeloof houdt hij vast aan tijd, ruimte en de tussenliggende functie. Hij weigert een scheiding tussen het bewegende lichaam en het intellect en creëert zijn choreografische werk in het veld van technische articulatie, sociaal gecodeerd bewustzijn en theoretisch conceptualisme.
Voor dedonderdagen brengt hij een nieuw dansstuk op muziek van Ryoji Ikeda en Henry Purcell, met de Deense danser Maxim-Jo Beck McGosh, de Zweedse dansers Marie Schulz, Ingrid Rosborg en Måns Boll en een kostuumontwerp van de Hongaar Richard Szedeleyi. Uitgangspunt: "Vol als fruit en concreet als een boom, ontvouwt de dans zich rusteloos. 3 of 4 romantische beelden, een vlaag van toegeeflijkheid naar de draai van pure beweging. Laten we in echte heerlijkheid vervallen."