Akademie für Alte Musik Berlin & Collegium Vocale Gent . Daniel Reuss

De Duitse componist Carl Heinrich Graun (1704-1759) overleed in hetzelfde jaar als Händel. Samen met Johann Adolf Hasse worden de drie beschouwd als de belangrijkste Duitse componisten van Italiaanse opera's. Graun was kapelmeester in Berlijn en verantwoordelijk voor het operahuis van de verlichte vorst Frederik de Tweede. Het oratorium 'Der Tod Jesu' is niet gebaseerd op één van de vier evangeliën, maar is een schrijfsel van Karl Wilhelm Ramler. De tekst werd door verschillende componisten op muziek gezet, Telemanns versie is het meest bekend. Grauns oratorium was een opdracht van Anna Amalia van Pruisen, de jongere zuster van Frederik de Tweede. Na een poging om zelf de tekst op muziek te zetten, liet ze het wijselijk over aan Graun. Interessant aan dit oratorium is dat het zo duidelijk de idealen van de achttiende-eeuwse verlichting weergeeft. Christus is het toonbeeld van het deugdzame leven. De meeste koren en aria's relateren de gebeurtenissen rond de passietijd aan het leven van de individuele gelovige. Door Grauns vlotte schrijfwijze is 'Der Tod Jesu' een aangename en interessante aanvulling geworden op de traditionele passiemuziek van Johann Sebastian Bach.