Aleksandar Madzar

Haydn-Schönberg, Bach-Ravel, of de ode aan de voorvaderen. In de Sonate nr 31 in As, HobXVI:46 van Haydn (1732-1809) wisselen twee dynamische hoekdelen af met een elegant middendeel waarin een rank melodisch contrapunt alludeert op het Italiaans Concerto van J. S. Bach. Dit Adagio behoort tot de mooiste pagina's die Haydn schreef voor klavier. Opus 11 en opus 25 van Schönberg (1874-1951) zijn, zoals trouwens alle pianowerken van deze toondichter, scharniermomenten in zijn denkproces. De melodie wordt een leidmotief en in de Suite danst hij langsheen een Preludium, Gavotte, Musette Intermezzo, Menuet en Gigue de dodecafonie binnen. Bach op een Steinway? Je moet vandaag over een goede dosis durf beschikken om de historische uitvoeringspraxis op die manier eer aan te doen. Maar de transparantie van het polyfone weefsel en de dynamische kracht zijn slechts enkele facetten die uitnodigen om het werk van Bach (1685- 1750) ook op een hedendaags klavier uit te voeren. Maurice Ravel (1875-1937) droeg zijn triptiek Gaspard de la Nuit op aan zijn Spaanse vriend en briljant pianist Ricardo Vines. De compositie is gebaseerd op de gelijknamige gedichten van Aloysius Bertrand. De drie pianowerken alluderen op fantastische visioenen, ongeloofwaardige en gewelddadige scènes.