Antje Weithaas . Tabea Zimmermann

De twee Duo's voor viool en altviool in G, KV423 en in Bes, KV424 schreef Mozart (1756-1791) in 1783 in Salzburg als vriendschapsdienst voor Johann Michael Haydn. Die laatste had van aartsbisschop Colloredo de opdracht gekregen zes duo's voor viool en altviool te schrijven. Toen hij er vier daarvan afgewerkt had, werd hij ziek waardoor hij er onmogelijk verder aan kon werken. Indien hij de werken te laat zou indienen, riskeerde hij echter zijn loon te verliezen en dus riep hij de hulp in van Mozart. Deze schreef in slechts twee dagen tijd de beide ontbrekende duo's en stond Haydn toe ze onder zijn naam in te dienen. Louis Spohr (1784-1859) gold als de grootste Duitse violist en pedagoog van zijn tijd. Zijn duo's voor viool en altviool schreef hij hoofdzakelijk voor eigen concertgebruik of voor zijn leerlingen. Ook de vierenveertig vioolduo's van Béla Bartók (1881-1945) zijn in oorsprong didactische werken, geschreven op vraag van een bevriende muziekpedagoog. Het zijn echter meer dan banale oefenstukjes. Het zijn stuk voor stuk volwaardige miniaturen die de vernieuwende aspecten van Bartóks compositorische stijl markeren. De Tsjechische componist Bohuslav Martinu (1890-1959) integreerde in zijn oeuvre de meest uiteenlopende invloeden, gaande van Tsjechische folklore tot jazz. De Drie Madrigalen voor viool en altviool uit 1947 illustreren zijn grote bewondering voor de verfijnde polyfonie van het Engelse madrigaal uit de zeventiende eeuw.