Ars Nova Copenhagen . Paul Hillier

Johann Sebastian Bach componeerde niet alleen een immens religieus oeuvre bij elkaar. Vaak bewerkte hij ook muziek van collega's. Niet uit gebrek aan creativiteit, maar omdat de werkdruk die de Thomaskirche in Leipzig hem oplegde zo hoog lag dat hij niet anders kon. Bach zag dit als een kans, als een uitdaging om te leren van anderen. Motetten van zijn oom en begenadigd componist Johann Christoph Bach nam hij graag als uitgangspunt. Of hij bewerkte cantates van Sebastian Knüpfer, een van zijn voorgangers als Thomaskantor. Maar de meest merkwaardige Bachherwerking vormt deze van een Missa Brevis van Palestrina. Ze bewijst dat Bach goed op de hoogte was van de muziekgeschiedenis. Én dat hij een mateloze admiratie koesterde voor het klassieke contrapunt uit de zestiende eeuw. Die kennis en bewondering zou hij zelf op weergaloze wijze integreren in zijn eigen motetten, onovertroffen contrapuntische en expressieve meesterwerken.