Artis Quartett Wien

Het Artis Quartett Wien strijkt liever staand. Dat beweegt makkelijker, klinkt vrijer en verbrandt meer calorieën ook nog. Benieuwd wat dat geeft bij Mozart. Die verwerkte in zijn Kwartet KV575 een eerdere zetting van Goethes gedicht 'Das Veilchen'. Het Haydn saluerende resultaat is altijd geliefd gebleven bij uitvoerders en publiek. Heel anders liep het met het Derde Kwartet van Egon Wellesz. Gecomponeerd in 1918 weerklinkt het pas tachtig jaar later voor het eerst. Onwezenlijk dat de wereld zolang verstoken bleef van deze uitbarsting van warmbloedige muziek. Hier botsen weidse melodieën met obsessieve ritmen en soms schrijnende harmonieën. Wellesz lijkt wel een levenslustiger versie van zijn leermeester Schönberg. Zonder in onzalige twaalftoonsreeksen verstrikt te raken. Allmusic gewaagt van een "verloren hoofdstuk uit het grootboek van de Tweede Weense School". Laat dat nu net het repertoire zijn dat het Artis Quartett meer dan wie ook in de vingers heeft! Met hun Welleszopname haalden ze prompt een (zoveelste) Diapason d'Or binnen. De kroon op het werk zetten ze met Brahms' Tweede Strijkkwartet, vooral beroemd door de stuwende finale waarin het hoofdthema resoluut indruist tegen de maatsoort van de begeleiding.