Bach Concentus olv. Ewald Demeyere

Telemann is een raadsel. Als componist zet hij de meest vreemde hoofddeksels op. Dat geeft zijn muziek zeer uiteenlopende gedaantes. Op volkse, haast boerse dansen volgen zeer gesofistikeerde stukken die het wufte parfum van het Franse hof lijken te ademen. In zijn 'Völker-Ouverture' laat Telemann zowel wilde Portugezen, rondtollende Turken als mysterieuze Russen passeren. Daarmee bewijst hij vaardig en soepel nationale idiomen te kunnen omzetten naar de muzikale standaardtaal van de barok. Sinds wanneer zijn hinken en lopen echter ook al volkseigenschappen? Uit dit bonte oeuvre spreekt tegelijk een uitermate ontwikkeld vermogen om met vaardige hand ernst te ondermijnen. Ietwat rusteloos en geplaagd door een levendige verbeelding zoekt de muziek een evenwicht tussen waan en zin. Ewald Demeyere en zijn Bach Concentus hebben al vaker bewezen deze toon perfect te kunnen treffen. Ons lijkt het alvast een mooie nazomeravond te worden.