Cantus Cölln . Konrad Junghänel

Johann Sebastian Bachs hoogstaande oeuvre stond niet 'naast' het toenmalige Duitse muziekleven maar was integendeel sterk ingebed in de toenmalige lokale traditie. Het feit dat de Bachs een bijzonder grote muzikale familie vormden, speelde daar ongetwijfeld een cruciale rol in. De familie Bach bundelde aan het einde van de zeventiende eeuw reeds generaties lang een verzameling van goede tot zeer goede muzikanten, zowel op uitvoerend als op scheppend vlak. Dat een belangrijk deel van deze muzikale erfenis bewaard bleef, is voor een groot deel te danken aan de verzamelwoede van Johann Sebastian. Zijn verzameling, algemeen bekend als het 'Altbachisches Archiv', bleef na de Tweede Wereldoorlog meer dan vijftig jaar lang spoorloos. Pas enkele jaren geleden werd het muzikale geheugen van de familie Bach opnieuw ontdekt in de staatsarchieven van Kiev en keerde het terug naar Berlijn. Cantus Cölln heeft zich sindsdien de voorvechter van dit intrigerende en zo veelzijdige repertoire getoond, dat meer dan één licht laat schijnen op de voedingsbodem waaruit Bachs genie kon ontspruiten.