Fred Hersch Ensemble

Is Whitman Amerika's meest geprivilegieerde dichter? Absoluut wat hemzelf betrof, anderen beschouwden hem als een aanstootgevende bohémien die in zijn opus magnum, 'Leaves of Grass', onbeschroomd de lust verheerlijkte als 's werelds voortplantingsdrift, via suggestieve titels als 'A Woman Waits For Me'. Aficionados, toen en nu, expliciteren Whitmans seksualiteit eerder als een occult dan een obsceen iets. Whitman was en is volgens hen de promotor van een democratisch scheppingsverhaal, met centraal de algehele gelijkheid van het individu. Hoe extravagant het amalgaam 'Leaves of Grass' ook mag zijn, de innerlijke convictie en poëtische kracht verdragen het. Maar al dat gehakketak heeft zelfs Whitman in zijn tijd nooit gestoord. Op het einde van 'Song of Myself' postuleert hij, zij het ietwat arrogant: "Do I contradict myself? I am large, I contain multitudes", en verder: "The proof of a poet is that his country absorbs him as affectionately as he has absorbed it". Meer dan honderd jaar na zijn dood complimenteert Fred Hersch de maestro met een rijkelijk eerbetoon en bezingt een 'alltime dreamband' op zijn beurt Walt Whitmans Amerika.